Psalm 133

1
Ai, ziet, hoe goed, hoe lieflijk is 't, dat zonen
Van 't zelfde huis, als broeders samen wonen,
Daar 't liefdevuur niet wordt verdoofd;
't Is als de zalf op 's Hogepriesters hoofd,
De zalf, waarmee hij is aan God gewijd,
Die door haar reuk het hart verblijdt.
2
Die liefdegeur moet elk tot liefde nopen,
Als d' olie, die, van Arons hoofd gedropen,
Zijn baard en klederzoom doortrekt;
Z' is als de dauw, die Hermons kruin bedekt,
Die Sions top met vruchtbaar vocht besproeit,
En op zijn bergen nedervloeit.
3
Waar liefde woont, gebiedt de HEER' den zegen:
Daar woont Hij Zelf, daar wordt Zijn heil verkregen,
En 't leven tot in eeuwigheid.

1
Ziet hoe fijn en lieflijk is 't alle stonden,
Dat broeders in eendrachtigheid bevonden,
Samen wonen in vrede goed.
Zulks is gans'lijk gelijk een balsem zoet,
Die op dat hoofd A„rons was zeer klaar
Uitgestortet in 't openbaar.
2
Die van zijn hoofd liefelijk nederdaalde
In zijnen baard, zodat zij ook niet faalde
In den boord zijner kleding rein.
De vreed' is den dauw gelijk in 't gemein,
Die op Hermon en Sions berg eenpaar
Valt, en 't land omher maakt vruchtbaar.
3
Zo zal de vreedzame gemeente wezen,
En ondervinden Gods goedheid geprezen,
Tot allen tijden voor en naar.