Psalm 43

1
Geduchte God, hoor mijn gebeden;
Strijd voor mijn recht, en maak mij vrij
Van hen, die, vol arglistigheden,
Gerechtigheid en trouw vertreden,
Opdat mijn ziel Uw naam belij'
En U geheiligd zij.
2
Mijn God, ik steun op Uw vermogen,
Gij zijt de sterkte van mijn hart;
Waarom verstoot Gij m' uit Uw ogen,
Waarom ga ik terneergebogen,
Door 's vijands wreed geweld benard,
Gestaag in 't aaklig zwart?
3
Zend HEER', Uw licht en waarheid neder,
En breng mij, door dien glans geleid,
Tot Uw gewijde tente weder
Dan klimt mijn bange ziel gereder
Ten berge van Uw heiligheid,
Daar mij Uw gunst verbeidt.
4 Dan ga ik op tot Gods altaren,
Tot God, mijn God, de bron van vreugd;
Dan zal ik, juichend, stem en snaren
Ten roem van Zijne goedheid paren,
Die, na kortstondig ongeneugt
Mij eindeloos verheugt.
5
Mijn ziel, hoe treurt ge dus verslagen?
Wat zijt g' onrustig in uw lot?
Berust in 's HEEREN welbehagen,
Hij doet welhaast uw heilzon dagen;
Uw hoop herleev', naar Zijn gebod;
Mijn Redder is mijn God.

1
Neem mijn zaak aan, wreek mij, o Heere,
Naar Uw grote goedheid vermaard;
Van hen die vals en wreed zijn zere,
Ja ook vol listen en onere,
Die gans boselijk zijn geaard,
Mijn ziel toch nu bewaart.
2
Gij zijt toch, Heer, mijn sterkte krachtig,
Waarom verstoot Gij mij zo gaar?
Waarom laat Gij mij, Heer almachtig,
Treuren en altijd wenen klachtig?
En voor mijn vijand hier en daar
Veldvluchtig zijn eenpaar?
3
Laat Uw klaarheid, o God waarachtig
En Uwe trouw ons schijnen zoet.
Dat die ons geleiden aandachtig
Tot Uwen heil'gen berg eendrachtig,
En tot Uwe tenten zeer goed,
Met een need'rig gemoed.
4
Daar zal ik dan vrijmoedig wezen
Om tot Gods altaar vrij te gaan,
Tot God, Die mijn vreugd' is geprezen,
En mijn geneugte uitgelezen;
Dies zal ik vro de harpe slaan,
En prijzen nu voortaan.
5
Mijn ziel wat wilt gij u benauwen,
En in mij maken zulk misbaar?
Op uwen God wil toch betrouwen,
Dien ik nog zal zonder verflauwen
Prijzen; omdat Hij mij voorwaar
Helpt als mijn God eerbaar.